Powered By Blogger

Τετάρτη, 15 Σεπτεμβρίου 2021

Μετάβαση

Μετάβαση,  το κυρίως θέμα. Απόσπαση, στο φόντο.

Αποσύνθεση και Αναδίπλωση.  Όλα από "Α" για την νέα αρχή, για το καλό.

Ο άνθρωπος που βρίσκεται απεναντί σου αναγνωρίζει πλέον τον εαυτό του και συνδέεται με τους άλλους.


Αντέχεις την ευτυχία και την δύναμη σου; (ερώτηση παρατηρητή).


Μετάβαση, βάση. Βάση για την δημιουργία. Το νέο σου καλούπι, αφού σπάσεις το παλιό. Η ισορροπία είναι μεγάλο κατόρθωμα. Οι μεταβάσεις μέσα από την ισορροπία ολοκληρώνονται.

Μετάβαση, βήμα. Βήμα σταθερό, ψύχραιμο χωρίς μάταιες προσδοκίες και άσκοπες αναζητήσεις. Βήματα μαζί, συνοδοιπόροι.

Μετάβαση, το μετά. Ήταν να μην γίνει η αρχή. Το μετά δεν έχει πρίν, πρέπει να γίνει το παρόν σου. Δεν έχει δικαιολογίες αλλά έχει μέσα του ελπίδες, χαρά, ικανοποίηση, πόνο που γίνεται δύναμη.


Αντί για επίλογο:

Μοιάζει καμιά φορά, ο Σέπτεμβρης να γίνεται Μάης και αντίστροφα, σαν να μυρίζει το Φθινόπωρο όπως η Άνοιξη και σαν να φυσάει ο αέρας του -Φθινοπώρου- τον ερχομό της.  Σαν να χορεύουν μαζί αυτές οι δυο εποχές και να μεταμορφώνονται . Σαν τα ερωτευμένα ζευγάρια που δίνει ο ένας την θέση του στον άλλον. Και οι δυο σημαίνουν την έναρξη αλλαγών, γέννησης και οραματισμού. 



Κυριακή, 29 Αυγούστου 2021

Χελιδόνια και Κυδώνια

Χελιδόνια πετάνε και τραγουδάνε. Μιλάνε. Μέσα στον μυστικό μου κήπο.

Τα ακούω με τα αυτιά και την ψυχή. Τα αισθάνομαι με την καρδιά. Τα ζωγραφίζω με το μυαλό μου.

Με συντροφεύουν, στα νέα μου ανοίγματα. Πετάνε όπως κι εγώ. Κι έτσι μπορούν να ταξιδέψουν μακριά, να δουν πιο μακριά και να φτάσουν μακριά.


Κυδώνια γεύομαι από την γη. Παίρνω μικρή γεύση από το παρόν και το μέλλον.

Αυτό που διάλεξα να είμαι μέσα και να αποφασίζω εγώ για μένα. Μαζί με άλλους συνοδοιπόρους, συντρόφους, συμμάχους. Όλα στα σύν, όλα στα κόκκινα πλέον!

Φτιάχνω από το ξύλο της κυδωνιάς ένα γερό τραπέζι να συντρώγω με αγαπημένα πρόσωπα.

Γιατί το στομάχι και η αγάπη πρέπει να είναι χορτάτα.


Η κυδωνιά κάνει σκιά, για να ξαποσταίνουμε στην καθημερινότητά μας. Που μας "τρώει και κυρίως την τρώμε". Τρέχουμε να προλάβουμε τον χρόνο. Και τα φύλλα πάντα κάνουν τον θόρυβο που πρέπει, στον ρυθμό της καρδιάς. 

Το χελιδόνι κάνει φωλιά για να ξαποσταίνει και να παρατηρεί. Να αναστοχάζεται μέσα από μικρές ανάσες. Να γεμίζει για να δώσει. Να συντροφεύσει, πάντα θέλουμε να ανήκουμε κάπου. Και στον εαυτό μας και στους άλλους. 

Χρειαζόμαστε αγάπη και ελευθερία. Αγάπη χωρίς ελευθερία δεν γίνεται. Ελεύθερη αγάπη. Αλλά αγαπιέται και η ελευθερία.


Τα κυδώνια είναι η γη και τα χελιδόνια ο ουρανός. Και το νερό η δίψα για μάθηση, γνώση, περιπέτεια, συμμετοχή, συλλογικά ανοίγματα. Η ρευστότητα και η αλλαγή. Η προσαρμοστικότητα και η ισορροπία.

Να δίνεις το χέρι σε αυτούς που το έχουν ανάγκη, να σκέφτεσαι. Να δίνεις, να μην φοβάσαι και να τολμάς. Κι αν φοβάσαι, πάρε τον χρόνο σου. Πες το, μίλα.




Παρασκευή, 20 Αυγούστου 2021

Η διψασμένη εγκατάλειψη

 Η εγκατάλειψη

Άδεια η πόλη και αυτός ο Αύγουστος μοιάζει πιο μελαγχολικός από ποτέ.

Μόνος και μοναδικός ο Αύγουστος αυτός. Ασήκωτος. 

Μέσα του η θλίψη μεγαλώνει, μια εγκατάλειψη από τους πάντες και τα πάντα. Και ο ίδιος βέβαια τους εγκαταλείπει, με πρόθεση. Νέες συνδέσεις με τους ίδιους ανθρώπους και νέοι άνθρωποι στην ζωή του είναι καλοδεχούμενοι.

Μια εγκατάλειψη από τα συνηθισμένα τα οποία ήταν και μια συντροφιά. Συντροφιά όμως πληκτική και μονότονη, του ζητούσε με μεγάλη δίψα συνέχεια και είχε πολύ μεγάλο κόστος. Δύσκολα ξεδιψούσε. 

Η ύπαρξη του καταντούσε αποκούμπι στην κούραση και τις  πληγές των άλλων.  

Αυτός ο Αύγουστος δεν είναι συνηθισμένος. Καθόλου. Λείπει ο Αύγουστος από τον Αύγουστο, πρώτη φορά. Η εγκατάλειψη είναι θλίψη, αγωνία και καμία σαφάλεια, όλα καταρρέουν γύρω του και πρώτα απ 'ολα μέσα του. Δεν μπορεί να το διαχειριστεί αν και θα ήθελε πάρα πολύ, μόνο να νιώσει μπορεί. 

Κι όταν πονάς γυρίζεις γύρω από τον εαυτό σου, κλείνεσαι. Δεν μπορείς να δεις γύρω σου γιατί οχυρώνεσαι. Είσαι τόσο κουρασμένος που δεν αντέχεις, βαραίνεις. Νιώθεις αβοήθητος και ανίκανος να βοηθήσεις. 

Το σχέδιο:

Το αεράκι και η δροσιά της πόλης μοιάζουν θεραπευτικά, λυτρωτικά. Αυτό είναι! Να γεννήσεις, να δημιουργήσεις, να απελευθερωθείς. Να είσαι αέρας που ταξιδεύει.

Θέλει να χωρέσει μέσα σε αυτόν τον Αύγουστο όλα τα χρώματα της ευτυχίας. Όλα τα ταξίδια του κόσμου, όλη την αγάπη που περισσεύει. Όλο το σώμα και την ψυχή του. Ολοκληρωτικά. Να δέσει τις πληγές και τις ευτυχίες, να δώσει, να αφήσει για να πάρει. Να χτίσει το μαζί, προσωπικά και κοινωνικά. 

Άραγε τι χρειάζεται για να πετύχει ένα καλά οργανωμένο σχέδιο; Συνεργάτες, συντρόφους, αφοσίωση; Μάλλον πιο πολύ πίστη.


  


Δευτέρα, 9 Αυγούστου 2021

Τυχαίες συναντήσεις

Τυχαίες συναντήσεις που θα πρέπει να ήταν προγραμματισμένες. Σε συγκεκριμένη ώρα, δευτερόλεπτα και συντεταγμένες.

Τυχαίες συναντήσεις που κρατάνε χιλιοστά του δευτερολέπτου, ενώ μεγαλώνουν για την αιωνιότητα. Μόνο αυτή τους αξίζει.

Τυχαίες συναντήσεις που έρχονται σαν ξαφνικές λιακάδες μετά από καταιγίδες ή καταιγίδες που λούζουν τον τόπο από την ξηρασία του.

Αυτές που υπάρχουν με το κοίταγμα και το άγγιγμα και όχι με τα λόγια και δίνουν μια αναπνοή σε καταπονημένους εαυτούς και λυσασμένα κορμιά. 


Τυχαίες συναντήσεις που σβήνουν στα ηλιοβασιλέματα

και θέλεις να τις προλάβεις να μην τελειώσουν, σαν να είναι μια μικρού μήκους ταινία.

Λιώνεις όταν τις σκέφτεσαι και σε κλωθογυρίζουν εμμονικά. 

Και τώρα τι να την κάνω αυτήν την συνάντηση; Που να την κατευθύνω; που να με κατευθύνω;

Και πιάνεσαι σαν επαίτης απο λεπτές κλωστές  μήπως και μπορέσεις να καταλάβεις την συνέχεια από ένα νεύμα, κίνηση, ενέργεια και σινιάλο.

Άραγε οι τυχαίες συναντήσεις θα ήταν τόσο γοητευτικές αν ήταν προγραμματισμένες;

Άραγε έχουν ποτέ συνέχεια ή βρίσκουν ένα τέλος εκεί όπου γεννήθηκαν;

Μπορείς τουλάχιστον να γράψεις για αυτές για να τις ξορκίσεις, για την δική σου κάθαρση και ανάγκη τέλους, με άνω τελεία.


Για τον τόπο της Λ.


Παρασκευή, 16 Ιουλίου 2021

Σύντομο λεξικό επίγνωσης



Αγάπη είναι. Αγάπη δεν είναι. Την νιώθεις, σε περιτριγυρίζει, την αισθάνεσαι. Πάνω σου και μέσα σου. Δεν σε γδέρνει ποτέ, μόνο σε χαιδεύει. Δεν σε ξεγελά. Δεν σε ντρέπεται. Υπάρχει για εσένα πριν από σένα και μετά απο σένα. Είναι κατακλυσμιαία και συμπαντική. Μια μήτρα για τον άνθρωπο.

Αγκαλιά, η βαθύτερη έκφραση της αγάπης.

Αγωνία είναι η οπτική από μια μόνο γωνία, εκεί που δεν υπάρχει αισιοδοξία ή διέξοδος. 

Γέλιο είναι ο θόρυβος που κάνουμε όταν είμαστε παρόντες στις στιγμές. Θέλει προστακτική! Γέλα να σε ακούσει ο θάνατος να τρομάξει και να φύγει!

Ειλικρίνεια. Η ταπείνωση του ανθρώπου για την μέγιστη σύνδεση. Αγαθά κόποις κτώνται και πόνοις κατορθούνται. 

Ζήλεια είναι η αποφυγή να κοιταχτούμε στον καθρέπτη μας, τον δικό μας καθρέπτη. Ανθρώπινη βέβαια αλλά και καταστροφική τόσο για τον αποστολέα όσο και για τον αποδέκτη.

Ζωή είναι όλα. Δεν υπάρχει χωρίς σύμπλευση.

Θάνατος είναι κάθε παραίτηση από την ζωή. Ο φυσικός θάνατος είναι αναπόφευκτος, ενώ ο ψυχικός θάνατος είναι επιλογή.

Θλίψη είναι η απουσία σύνδεσης με ανθρώπους και πράγματα. Είναι η ανάγκη σύνδεσης. Θέλει πίστη, εμπιστοσύνη και χρόνο να βγεις από αυτή. 

Πονηριά είναι η αποτυχημένη απόπειρα κάποιου σε μια σχέση να υποτάξει τον άλλον. Ερμηνεύεται αλλιώς και ως απουσία αυτοεκτίμησης. 

Πόνος. Σημείο στίξης. Πεδίο τραύματος. Το πιο δυνατό βίωμα αλλαγής, διαπίστωσης, ωρίμανσης, απόστασης. Λέμε "πριν από τον πόνο και μετά από αυτόν". 

Συμπαράσταση: Να στέκεσαι δίπλα δίπλα, να είσαι παρών/παρούσα και να ακούς με τα αυτιά και την ψυχή σου. 

Φιλία είναι κάθε προσπάθεια του ατόμου να συνυπάρξει αρμονικά και ουσιαστικά με τους άλλους. Είσαι καλός φίλη/φίλος; θα ήσουν ο/η φίλος/η των φίλων σου;

Ψέμα είναι η επιθυμία του άλλου να μας εξουσιάσει. Είναι στο χέρι μας να μην του το επιτρέψουμε.


Υστερόγραφο: Πάντα κοιτάω από το μπαλκόνι μου με τόσο θαυμασμό και συγκίνηση τα παιδιά στην πρασιά (ακάλυπτος χώρος) ανάμεσα στις γκρίζες πολυκατοικίες να γελάνε με μικρά και απλά πράγματα και συνήθειες Με μια φέτα καρπούζι, με μια φουσκωτή πισίνα, με το κυνηγητό και με την βροχή!. 








Τετάρτη, 26 Μαΐου 2021

Χωρίς ρήμα, χωρίς υποκείμενο. Απο-ποίηση μέρος πρώτο


Πολλές φορές τα ρήματα και τα υποκείμενα είναι περιττά, αν όχι επουσιώδη.

Χάνεις την ουσία αν τα τοποθετείς στην πρόταση σου, προσπαθώντας να μιλήσεις για την αλήθεια και το δίκαιο. Χρησιμοποίησε καλύτερα ουσιαστικά, αυτά εκφράζουν τις ενδόμυχες σκέψεις σου και τα πιο απόκρυφα συναισθήματά σου. Αυτά καρφώνουν την καρδιά και παίζουν με το μυαλό. Αυτά (ξε) σηκώνουν την έμφυλη τάξη των πραγμάτων.

Τα ουσιαστικά σου απευθύνουν τον λόγο να δράσεις και να ενεργήσεις. 

...η ζωή

...ο θάνατος

..η μοίρα

...η απόγνωση

...η αγάπη

...ο έρωτας

...ο θυμός

Έτσι, κράτα γυμνά και καθαρά τα ουσιαστικά, όπως σε απογυμνώνουν εσένα ανήθικες και θρασύδειλες συμπερφορές.

Ντρέπομαι για όσες φορές προσπάθησα να ωραιοποιήσω μια κατάσταση, για όσες φορές δεν μίλησα στον πρώτο ενικό και πληθυντικό, για όσες φορές δεν ήμουν εκεί. Εσύ ένιωσες; εσύ ήσουν; 

Κάποια στιγμή φτάνει η ώρα μηδέν στην ζωή σου. Και λές, τέρμα τα ρήματα! τέρμα τα υποκείμενα!Λες και κάποιος σε προγραμμάτισε από τουδε και στο εξής να αρχίσεις να μαθαίνεις την ίδια την ζωή, την ουσία. Για άλλους νωρίς, για λίγους νωρίτερα, για πολλούς ποτέ. 

Διάλεξε τι θα αγοράσεις από τον πάγκο, αν θέλεις τα πιο ακριβά, τα πιο φθηνά ή αυτά που σου προσφέρουν ούτως ή άλλως. Αυτά που χρειάζεσαι μαζί σου είναι τα δικά σου ουσιαστικά. 

Χαμήλωσε τις προσδοκίες σου, δες γύρω σου. Τώρα δες πιο καλά. Τώρα βλέπεις. 

Δημιούργησε έναν κύκλο και μπες μέσα. Τώρα περπάτα αλλά πρόσεχε πως θα βγαίνεις. Με το ένα πόδι μέσα, με το άλλο έξω, μια ισορροπία κράτα! Ακροβάτης και ονειροβάτης. Ααα όλα κι όλα, χωρίς όνειρα, ελπίδα και αγάπη δεν μένω μέσα στον κύκλο. 

Δεν φταίω εγώ που έγινα σκληρός, ούτε εσύ. Αλλά τα ρημάδια τα υποκείμενα και ρήματα που βάζουμε ανάμεσά μας. Και πως να τα απαρνηθείς αφού καλογυαλίζουν; Θέλει δύναμη να δεις μέσα σου γιατί πρέπει να φωτίσεις. Θέλει θάρρος να μην εξευτελίζεις την δύναμη σου. 

Νέα αφετηρία.