Powered By Blogger

Τρίτη 2 Αυγούστου 2022

Το τσίμπημα

Στον δρόμο για τον Νέο Κόσμο. Συλλογή: Βήμα Μετέωρο, Αύγουστος 22


Το τσίμπημα μήτε της μέλισσας είναι μήτε του κουνουπιού,

μήτε της μάγισσας, μήτε του πονηρού.

Το τσίμπημα αυτό είναι λυτρωτικό, σε επαναφέρει στη ζωή

αυτό που εσύ μαγνήτισες και ξεπρόβαλε στην χαραυγή.

Είναι το τσίμπημα της διερώτησης και του αναστοχασμού

μωρέ πως βρέθηκα εδώ εγώ, ερχόμενη απ' αλλού;


Αυτό το τσίμπημα δεν έχει δηλητήριο, ούτε πόνο.

Στα παραμύθια ήταν τα τσιμπήματα συνήθεια,

μα εδώ η ζωή επιτάσσει τα τσιμπήματα να φτάσει. 


Είναι το τσίμπημα της έκπληξης και της χαράς, μα που μαζί του παίρνει και την ανεμελιά.

Κινεί γη και ουρανούς και έτσι ο άνθρωπος γνωρίζει τους πιο τρελούς!

Ελα όμως που αν δεν τους γνωρίσεις, δεν θα επιθυμήσεις και πάντα σκοτεινιασμένος θα είσαι.

Η ζωή θέλει τσιμπήματα, στο δρόμο της διαβήματα.


Τσίμπημα και όνειρα, μεταμόρφωσαν τους κακούς σε  όρνεα. Αιώνια να ψάχνουν, αιώνια να σιωπούν.

Να μην φοβάσαι, αλλά να κλαις,

να μην κοιμάσαι αλλά να "καις".

Να μην σκορπάς αλλά να ακουμπάς

σε ώμους που λυγίζουν και σε τσιμπήματα που "λιμνάζουν".


Τσίμπα τον έναν, τσίμπα τον άλλον, θα ξετυλιχτεί το κουβάρι και θα πεταχτεί το φτυάρι.

Τα χέρια θα μακραίνουν, για να πιαστούν από τις πόρτες κι επιτέλους να ανασάνουν!

Τσίμπημα του φτερού κι όχι του φιδιού.

Τσίμπημα της φλογέρας κι όχι της Ύδρας της λερναίας.


Διάλεξε τσίμπημα, διάλεξε ζωή.










Πέμπτη 16 Ιουνίου 2022

Η απογραφή

Κι όταν στο τέλος κάνεις την απογραφή, να σκέφτεσαι ότι μόλις τώρα ξεκινάς.  Να αποτυπώνεις την ζωή και την αρχή. Όπως ένα μωρό που κάνει τα πρώτα του βήματα και το βλέμμα του είναι  στραμμένο στην μητέρα, με έναν ζωντανό φόβο.

Σε κάθε απογραφή μοιάζει οι στόχοι μας να έγιναν τελικά προϋποθέσεις και οι άνθρωποι τα θεμέλια. Η αγάπη, η καλοσύνη, η αλληλεγγύη και το δικαίωμα, ήταν τα εφόδια μας. Και ότι άλλο πήραμε ως πλανόδιοι από τα μονοπάτια που διασχίσαμε.

Η απογραφή εκτελείται χέρι με χέρι, είναι ιερή. Μεταγγίζεται από γενιά σε γενιά. Δεν παραδίδεται  αλλά μετονομάζεται.

Τα δάχτυλα του δεξιού χεριού μετρούν αυτούς που χάθηκαν και τα δάχτυλα του αριστερού αριθμούν τους χτύπους της καρδιάς. Δεν χρειάζεται να γνωρίζεις από αριθμητική, μόνο να βλέπεις μέσα από τους άλλους. 

Μικρός συνειρμός

Εμείς οι άνθρωποι έχουμε αυτήν την ευχή να δυναμώνουμε ότι δημιουργούμε. Να (ξανα) φτιάχνουμε πάνω στα χαλάσματα της ψυχής και του κόσμου ολάκερου. 

Καταγράψτε το! Να ξορκίζουμε το κακό.

Ζωγραφίστε το να πάρει χρώμα η ζωή! 

Ποιήστε το να το διαβάζουμε φωναχτά , να τρομάζουν οι καχύποπτοι αυτού του κόσμου και να φύγουν.

Μικρός συνειρμός2

Λένε πως αν χαθεί το φεγγάρι, τα άστρα δεν θα φαίνονται πια. Λέω ότι αν χαθούν οι σχέσεις δεν θα αναγνωρίζουμε τον εαυτό μας, δεν θα έχουμε ανθρώπους να κοιτάμε μαζί τα άστρα.


Ατομική απογραφή ονείρων, συλλογική περιγραφή συμβόλων.  Συλλογικά αποτυπώματα. 

Απογραφή ως μια επιγραφή του μέλλοντος.

Από την συλλογή: "Νέος Κόσμος"- Βήμα Μετέωρο


Παράθυρο στην Βαρσοβία, 2022

Τετάρτη 20 Απριλίου 2022

Ο έρωτας είναι παρ(ώ/ό)ν

Αθήνα, Απρίλιος 2022. "Γειτονιές Αθήνας", προσωπικό αρχείο

Ο έρωτας είναι παρ(ώ/ό)ν, αισθητή η παρουσία του, χωρίς εξαιρέσεις και κανόνες.  Του ανοίγονται δρόμοι, αυλές, σπίτια, καρδιές.  Δεν παίρνει χώρο, απλά θρονιάζεται. 

Δεν γνωρίζει χρόνους, μνημονεύεται στα μάτια, στα χείλη και στα σώματα.

Τρέφεται με φιλιά, αλμυρά δάκρυα και μεγάλες αγκαλιές. Με σώματα που διψούν το ένα για το άλλο-  από τις μυρωδιές τους αναγνωρίζονται οι ερωτευμένοι σαν πεινασμένοι από καιρό. Πεινασμένοι για ζωή και παρόν ή αλλιώς έρωτα.

Ο έρωτας υπερβαίνει τον ίδιο του τον εαυτό, έτσι μόνο υπάρχει. Είναι πολυσχιδής γιατί εκτείνεται από σωμα σε σώμα, από συνθήκη σε συνθήκη. Δεν γνωρίζει όρια! Είναι πολυπράγμων, γιατί πάντα βρίσκει τρόπους να τρυπώνει στα πιο σκοτεινά και δύσβατα τοπία και να κάνει ακόμα και τους πιο καχύποπτους ή φοβισμένους να ενδίδουν.

Έχει τη δική του λογική, αδιαφανή και κακομαθημένη. 

Η λήθη είναι πάντα δίπλα του γιατί στο πέρασμα του, οι άνθρωποι χωρίς τον έρωτα (τους) θέλουν να ξεχνούν. Να αφήσουν πίσω τους τον πόνο που γέννησε ο ανολκλήρωτος έρωτας. 

Ο έρωτας μας θυμίζει το τώρα και το φθαρτό. 

Μας διδάσκει, μας διαφωτίζει. Έχει μέσα του το φώς και τη φωτιά, που οι άνρθωποι διακαώς προσπαθούν να διατηρήσουν άσβεστα.

Ο έρωτας δεν ανήκει στο μέλλον, αλλά στο παρελθόν. Γιατί εκεί φωλιάζει, μέσα σε τραύματα ατομικά, διαχρονικά και διαγενεακά.

Και πάλι ξανα γεννιέται και έρχεται και φεύγει και γελάει και χαρίζει και...και....και

Όλα αυτά στο παρόν.


Τρίτη 29 Μαρτίου 2022

Οι αυτόχθονες

Είπαν οι αυτόχθονες ότι θα ζήσουν για πάντα εδώ. Στην δική τους γη.

Ένιωσαν ότι η αγάπη θα τους κρατήσει ενωμένους και δυνατούς. Έδωσαν όρκους ζωής σαν ένα ερωτευμένο ζευγάρι που ζει στην αιωνιότητα.

Δεν σκέφτηκαν (σχεδόν) ποτέ να φύγουν.

Οι πρόγονοι τους τους άφησαν βαριά κληρονομιά, αξίες, γέλια, τραγούδια, όνειρα, ανοιχτά τραύματα και ελπίδες.

Έτσι γεννήθηκε η ενστάλλαξη ελπίδας, στο μέρος όπου ακούστηκε το πρώτο τους κλάμα και θα ξεφύγει η τελευταία τους πνοή. 


Πολλές φορές όμως ο κόσμος γυρίζει ανάποδα.

Οι αυτόχθονες πρέπει να αρπάξουν ότι έχουν και να φύγουν. Χωρίς να κοιτάξουν πίσω τους γιατί δεν θα το αντέξουν. Ούτε παρελθόν, ούτε μέλλον να κουβαλήσουν.

Με άδειες βαλίτσες στα χέρια, γυμνό κεφάλι και καρφιά στα πόδια που δεν τους αφήνουν να φύγουν.

Εσύ άνθρωπε το ένιωσες ποτέ; Τον πόνο των άλλων τον συγκράτησες; έμαθες κάτι για αυτό ή κλαίς πίσω από τις κουρτίνες; Κοίταξες να βρεις τους δυνατούς λυσσαλέους που τρέφονται από διωγμένους αυτόχθονες; 

Μίλησες κατάματα ή κοιμήθηκες με τα μάτια ανοιχτά, αναπολώντας τις δικές σου όμορφες στιγμές;

Ξέρεις η αυτοχθονία είναι μια ιδιότητα που μπορεί να αλλάξει, από μέρα σε νύχτα και από φεγγάρι σε ήλιο. Χωρίς το δικαίωμα σου.

Σήκω λοιπόν και σκέψου, δράσε, νιώσε!  Άπλωσε τα χέρια σου στους άλλους πριν να είναι αργά. 

Συμπονάτε για να μην πονάτε. Σκέψου και άκουσε τι γίνεται πέρα από αυτό που βλέπουν τα μάτια, δες με την ψυχή.  Αυτόχθονες είμαστε όλοι και θέλουμε να έχουμε το δικαίωμα να φύγουμε ή να μείνουμε. 

Νέος Κόσμος, Βήμα τρίτο

Παλατάκι, Θεσσαλονίκη/ Μάρτιος 2022- Φωτογραφία από προσωπικό αρχείο










Κυριακή 6 Φεβρουαρίου 2022

Σχεδόν ανύπαρκτοι

Σχεδόν ανύπαρκτοι αυτοί που δεν τόλμησαν να ξεστομήσουν τα λόγια της αγάπης.
Σχεδόν ανύπαρκτοι αυτοί που δεν πόνεσαν από τον θαραλλέο έρωτα.
Σχεδόν ανύπαρκτοι αυτοί που κάνουν χρήση της συγνώμης ανεδαφικά.

Σχεδόν ανύπαρκτοι αυτοί που δεν έπιασαν τα χέρια σφιχτά όταν η δύναμη τους έπρεπε να ενωθεί με αυτή των άλλων.

Σχεδόν ανύπαρκτοι αυτοί που επέλεξαν να σιωπήσουν όταν έπρεπε να ακουστούν.
Σχεδόν ανύπαρκτοι οι άνθρωποι που βιάζουν με κάθε τρόπο την ανθρώπινη ζωή.  
Σχεδόν ανύπαρκτοι αυτοί που κρύβονται πίσω από θεατρινισμούς και ψεύτικα λόγια που τους πνίγουν.

Σχεδόν ανύπαρκτοι οι άνθρωποι που δεν θύμωσαν με την αδικία.
Σχεδόν ανύπαρκτοι αυτοί που δεν πάλεψαν για την δικαιοσύνη.


Σχεδόν....σχεδόν, γιατί ακόμα υπάρχει  σωτηρία για αυτούς, για εμάς για τον κόσμο ολάκερο.

Ο Νέος Κόσμος: Βήμα δεύτερο



Δευτέρα 27 Δεκεμβρίου 2021

Πολυφωνικό σύστημα

Εισαγωγή

Το πολυφωνικό σύστημα αποτελείται από τις εσωτερικές μας φωνές, μπορεί συμμετρικές ή και όχι. Ίσως και τελείως αντίθετες. Διασταυρώνονται σε σημεία από το Α ως το Ω.  Από την ζωή ως τον θάνατο. Είναι αποχρώσεις φτιαγμένες από βιώματα, αναμνήσεις, κληρονομιές και ορίζοντες. Φωνές ζωντανές και ευμετάβλητες που επιδέχονται αλλοιώσεις και αξιώσεις.

Το πολυφωνικό σύστημα μας κρατάει ενήμερους, ενσυνείδητους, είμαστε παρόντες στο παρόν μας. Συχνά αναρωτιέμαι: είμαστε επίκαιροι στην εποχή μας ή σύγχρονοι στην επικαιρότητα; 


Κυρίως θέμα: Σε καιρούς συμπερίληψης και μετα- συστημικούς επιλέγω το Α.

Για την Αγκαλιά, την Αγάπη, την Αλληλεγγύη. Να γίνουν οι οδηγοί μας σε ανθρωπόκαινες εποχές. Διάλεξε τον πόνο σου γιατί με αυτόν θα πορευτείς. Κάποια στιγμή θα γίνεις σοφότερος και θα αφεθείς στην αλήθεια. Διάλεξε την ζωή σου και φτιάξτην όπως θες. Όχι στον φόβο! Συντήρησε την δύναμη σου με όλο σου το είναι και μοίρασε την στους κατάλληλους ανθρώπους για να πολλαπλασιαστεί, με στόχο την σωματική και ψυχική υγεία. 

Πίστεψε στην μαγεία της ζωής. Στις συμπτώσεις, στα ιδεώδη και στα όνειρα. Μην τυφλώνεσαι από την φλυαρία αλλά και μην τρομάζεις από την σκιά του άλλων.  Διάλεξε με ψυχραιμία, ψάχνοντας σε βαθύτερα ένστικτα.


Επίλογος

Όσο ζούμε ο επίλογος θα αποτυπώνεται πάντα σε διαφορετική απόχρωση σε σελίδες μυθιστορημάτων, ποημάτων, δοκιμίων γιατί θα ανακαλύπτουμε κάθε φορά κάτι καινούργιο για τον κόσμο μας. Και ζήσαμε εμείς καλύτερα δεν θα είναι πλέον το ζητούμενο, αλλά ζήσαμε την ζωή μας, συνδεδεμένοι με τον εαυτό μας και τους  Άλλους.