Κυριακή, 2 Δεκεμβρίου 2012

Θυμός όπως ένα σύννεφο

Ο θυμός είναι σαν το σύννεφο. Ένα σύννεφο από πάνω μας που προσπαθούμε να το διώξουμε. Μάταια όμως γιατί αν το σύννεφο δεν μετατραπεί σε εκατομμύρια σταγόνες δεν θα έρθει η βροχή. Δεν θα έρθει ο ήλιος. Και το σύννεφο θα παραμείνει εκεί από πάνω μας, ατάραχο, παίρνοντας διάφορες μορφές. Και μετά θα έρθουν και άλλα σύννεφα.

Έτσι κάπως είναι ο θυμός. Είναι ένα συσσωρευτικό συναίσθημα, όσο δεν εκτονώνεται τόσο  αποκτά δύναμη και καταστρέφει τους ανθρώπους. Είναι σχεδόν αυτοκαταστροφικό συναίσθημα. Κατευθύνεται προς δυο μεριές, οι οποίες δεν είναι απαραίτητα αντίθετες μεταξύ τους αλλά σε πολλές περιπτώσεις συγκλίνουν. Οι δυο μεριές είναι οι άλλοι κα ο εαυτός.

Νιώθουμε απέναντι στους άλλους διάφορα και ένα από αυτά είναι και το συναίσθημα του θυμού. Μπορεί να θυμώνουμε γιατί μας στερούν αυτά που δικαιούμαστε. Μπορεί να θυμώνουμε μαζί τους γιατί μας εμπαίζουν ή μας ειρωνεύονται για αυτά που πρεσβεύουμε ή για αυτό που είμαστε. Θυμώνουμε γιατί μας έχουν πληγώσει. 'Εχουν δυο πρόσωπα και δεν αυτοαποκαλύπτονται. Θυμώνουμε γιατί μας συστήνονται με το καλό πρόσωπο. Όλες οι περιπτώσεις έχουν ένα κοινό παράγοντα, είναι πραγματικές. Το ζήτημα είναι να αποδεχτούμε την πραγματικότητα και να μετατρέψουμε τον θυμό μας σε κάτι καλό και όμορφο.
Οι άλλοι δεν θα αλλάξουν παρά μόνο αν εμείς τους αναγκάσουμε. Και όχι εκτονώνοντας τον θυμό μας πάνω στους άλλους αλλά μεταμορφώνοντας τον σε ελπίδα, συμπόνια, γαλήνη, υπέρ μας. Ειδάλλως, ο θυμός θα μεγαλώνει σαν ένα άδειο μπαλόνι. Το μπαλόνι κάποια στιγμή θα σκάσει και θα δούμε ότι είναι άδειο. Καιρός λοιπόν να γεμίσουμε το μπαλόνι με πολύτιμα πράγματα.

Η άλλη κατεύθυνση του θυμού, ο εαυτός είναι πιο δύσκολη. Απαιτείται αυτογνωσία και θάρρος. Ο θυμός σε αυτήν την περίπτωση είναι περισσότερο ενοχή ή δειλία παρά μια πραγματικότητα. Αν δεν καταφέρουμε να βγούμε από τον εγωιστικό και συνάμα γοητευτικό σύμπαν μας τότε θα μείνουμε εγκλωβισμένοι στον θυμό μας. Και εκείνος θα μας καταστρέψει ύπουλα. Για αυτόν τον λόγο κυνηγήστε τα όνειρα σας, δείτε την καλοσύνη και όχι την περιφρόνηση, πιστέψτε και κινητοποιηθείτε αντί να ζηλεύετε την ευτυχία των άλλων και παλέψτε για αυτά που σας κάνουν πιο δυνατούς.

....και μετά θα έρθει βροχή να "καθαρίσει" την ασχήμια και να χαρίσει στους ανθρώπους ένα εύφορο έδαφος θετικής στάσης και σκέψης. Και ο ήλιος θα φωτίσει τα νέα αγαθά.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου